Voaloham-pitia Tsy afaka an-tsaina

Fotoana mamy, tokana antany … Ny ora rehetra iarahana, ny fomba nihaonana … Sarotra adinoina ireo ary ankafizina satria voalohampitia. Samy manana ny azy ny olona tsirairay. Indro ny fanadihadiana. Voalohany aloha dia tsy misy fitsipika mifehy ny voaloham- pitia. Mety ho teny anelankelan-trano, mety ho any amin’ny toeram-pandihizana, mety ho tany an-tsekoly, hatrany amin’ny toeram-piasana … Mandeha ho azy, tsy misy amboarina ny zavatra rehetra. Tsy misy taonany ny fitiavana. Tsy mifidy taona ihany koa ny voaloham-pitia. Mety ho any amin’ny fahatanorana izy no mihatra, mety ho any amin’ny fotoam-pahalehibeazana. Mitovy hatrany ny fihetseham-po aterany, tsy misy fahasamihafany. Tsy ampoizina toy izany ny olona iantefany. Tsy fantantsika akory na ilay fakitera mpanatitra taratasy, na tovolahy mpifanerasera isan’andro … tsy misy fomba amantarana azy mialoha. Dia mbola toy izay hatrany ny fihetsika nifankahalalana sy nifampiresahana. Mety ho olona namonjy anao izy, na olona nivarotra « billet »-na rindrankira taminao, na koa mpiaramianatra vaovao toa anao … tsy fantatra. Samy manana ny tsiambaratelon’ny voalohampitiavany ny olona tsirairay. Matetika dia sarotra ho an’ny saina ny manala azy tsy ho ao intsony. Misy toerana iafenany hatrany ao.